Rehabilitacja wskazana pacjentom po amputacji

Amputacja kończyny dolnej może być wynikiem bardzo różnych powikłań zdrowotnych, zazwyczaj u osób starszych są one spowodowane schorzeniami naczyniowymi m.in. angiopatia cukrzycowa, miażdżyca naczyń oraz zakrzepowe-zarostowe zapalenie tętnic. Natomiast jeśli chodzi o osoby młode do amputacji dochodzi na skutek doznanych urazów, nowotworów kości czy też przewlekłych stanów zapalnych kości.

Czynniki wpływające na rodzaj rehabilitacji

rehabilitacjaRehabilitacja pacjentów po amputacji jest ściśle zależna od rodzaju oraz wysokości amputacji, wieku danej osoby a także posiadanych przez nią innych chorób. Już przed operacją kluczowe jest zapewnienie choremu wsparcia, dlatego warto tutaj postawić na fizjoterapię społeczną oraz edukacyjną. Amputacja ma znaczny wpływ na psychikę i nastawienie chorego, co w większości przypadków przekłada się na efektywność leczenia, dlatego tak ważne jest podjęcie w miarę jak najszybciej odpowiedniej terapii. W tym samym czasie pacjent powinien także wykonywać ćwiczenia, które mają za zadanie poprawę kondycji. Natomiast już po operacji stopniowo stosowane są ćwiczenia oddechowe, ogólnousprawniające oraz ćwiczenia pozostałych kończyn. Rehabilitacja na tym etapie skupia się na wzmocnieniu siły mięśniowej oraz zapobieganiu przykurczom w stawach. Bardzo ważna jest także pionizacja, gdyż brak kończyny na początku z pewnością będzie powodować problem z utrzymaniem pełnej równowagi. Kolejny etap to przyzwyczajenie kikuta do ucisku poprzez dotykanie przedmiotów miękkich, takich jak woreczek, materac a także twardych np. deska.

Na początku pacjent będzie stosował tymczasową protezę z powodu zmiennej objętości kikuta, powinna jednak być ona odpowiednio dobrana, aby nie była powodem obrzęków czy też podrażnień skóry. Oczywiście w niektórych przypadkach po amputacji kończyny dolnej, założenie protezy jest niemożliwe lub też chodzenie z nią sprawia zbyt duży ból lub problemy. Wtedy jedynym wyjściem staje się wózek inwalidzki a chory musi nauczyć się samodzielnie wykonywać podstawowe czynności, aby chociaż częściowo nie być zależnym od innych.