spektrometr ramana

Jak poznać budowę kryształów – spektrometr ramana

Budowa kryształów i innych substancji o strukturze uporządkowanej bądź częściowo uporządkowanej jest dla większości ludzi w ogóle nieistotna, jednakże są na świecie osoby, dla których dociekania na temat sieci krystalicznych, ich budowie i ułożeniu atomów stały się sensem życia.

Spektrometr ramana i jego analiza

spektrometr ramana

Naukowcy – krystalografowie zajmują się badaniami takich substancji, opracowują różne techniki badawcze, a także opisują swoje odkrycia i publikują je na łamach różnych czasopism naukowych. Do poznawania struktur kryształów używane są różne metody badawcze, nazywane analitycznymi. Do najczęściej stosowanych metod analitycznych zalicza się dyfraktometrię rentgenowską oraz różne rodzaje spektroskopii, między innymi spektroskopię Ramana. Łatwo się domyślić, że urządzeniem potrzebnym w tym przypadku będzie spektrometr ramana. Jednak wiadomo, że każda z metod analitycznych ma swoje wady i zalety, niektóre są tańsze, inne droższe, jedne są łatwiejsze a inne bardziej skomplikowane i wymagające sporego doświadczenia od laboranta. Dyfraktometria rentgenowska polega na pomiarze dyfrakcji promieni rentgenowskich, które napotykając na swej drodze chmurę elektronową ulegają zjawisku dyfrakcji, a detektor dyfraktometru odczytuje i wskazuje nam ilość promieni, dzięki czemu możemy utworzyć rentgenograf. Wyróżniamy dwa rodzaje dyfraktometrów, WAXS oraz SAXS, różniące się kilkoma szczegółami, między innymi rodzajem detektora.

Do metod spektrometrycznych potrzebne są jak już wcześniej zostało wspomniane spektrometry, czyli urządzenia służące do pomiaru ilości elektronów, które uległy rozproszeniu. Spektrometr alfa oraz spektrometr ramana są najczęściej używanymi spektroskopami.